اگر فرزندتان دوست پسر یا دوست دختر دارد بهتر است اینگونه برخورد کنید…

ماهنامه سپیده دانایی – غلامرضا میناخانی، کارشناس ارشد روانشناسی: «نوجوانی» یکی از بحرانی ترین دوره های زندگی انسان هاست. هویت یابی در این سنین شروع می شود و تا مدت ها ادامه دارد. از یک سو نوجوان تکلیف خودش را با خودش نمی داند و هر روز یک برنامه جدید برای آینده اش دارد، از سوی دیگر تغییرات هورمونی و فرآیندهای رشد موجب می شود که دچار مشکلاتی با خانواده اش، دوستان و جامعه شود.

احتمالا خانواده ها هم متوجه این بحران هستند. بعضی ها به خوبی از پس مدیریت دوره نوجوانی برمی آیند. بعضی اما اوضاع را خراب تر می کنند، ارتباط شان را با فرزندشان از دست می دهند و در نهایت تاثیر عمیقی روی آینده اجتماعی – ارتباطی – شغلی فرزندشان می گذارند.

شاید یکی از چالش برانگیزترین اتفاق ها برای خانواده ها در این دوره، برقراری ارتباط عاطفی با جنس مخالف است. آنها نمی دانند که با این وضعیت چگونه روبرو شوند و عموما کار را خراب تر می کنند. این مطلب، راه های چگونگی رویارویی با این وضعیت است.

اگر فرزندتان با جنس مخالف رابطه دارد...

آیا برقراری ارتباط در این سنین درست است؟

احتمالا در دسترس ترین پاسخ خانواده ها به این سوال این است که جلوی این حرکت را بگیرند. بعضی از خانواده ها این اتفاق را خط قرمز خانوادگی خود می دانند و با نوجوانی که ارتباط برقرار کرده، بدترین واکنش ها را نشان می دهند.

کلینیک های مشاوره و روانشناختی با دختران و پسران و نوجوانان مضطرب و نگرانی که به علت برقراری ارتباط سرکوب شده، اعتماد به نفس و آرامش خود را از دست داده اند، غریبه نیستند.

واقعیت این است که از لحاظ روانی و فیزیولوژیکی، خیلی عجیب نیست که در این سنین، نوجوانان تمایل به برقراری ارتباط عاطفی داشته باشند. یعنی بعد از شروع بلوغ و ترشح هورمون های جنسی در دختر و پسر، تمایلات دگرجنس خواهانه هم در آنها شکل می گیرد. نوعی نیاز به برقراری ارتباط عاطفی و هیجانی و نیز ارتباط جسمی.

این یک فرآیند طبیعی است و تا قرن های متمادی انسان ها وقتی به سن بلوغ می رسیدند اقدام به برقراری ارتباط برای تشکیل زندگی مشترک می کرده اند؛ بنابراین اینکه نوجوانی تمایل به برقراری ارتباط داشته باشد یا عاشق شود یا در ذهنش به این موارد فکر کند، اصلا چیز عجیبی نیست. خیال تان را راحت کنم، به سلامت روان نوجوانی که به اینجور چیزها فکر نمی کند، باید شک کنید!

چه واکنشی نشان دهیم؟

وقتی از رابطه نوجوان تان با جنس مخالف آگاه شدید، این کارها را انجام دهید:

1) ارتباط خودتان را با فرزندتان حفظ کنید

این اصل، مهمترین اصل تربیت فرزندان است. والدین باید به گونه ای با نوجوان تعامل کنند که خانواده مهمترین منبع ارتباطی برای او باشد. در واقع خانواده ای در تربیت فرزندش موفق شده است که فرزند نوجوانش اگر رابطه ای برقرار کرد یا تمایلی به فردی داشت، آن را ابتدا با والدین یا حداقل یکی از والدین در میان بگذارد.

نوجوان زمانی می تواند این کار را انجام دهد و خانواده را در جریان بگذارد که مطمئن باشد واکنش خانواده نسبت به این ماجرا وحشتناک نخواهد بود. مثلا اگر نوجوان متوجه باشد که با فهمیدن خانواده، دوره پر تنشی شروع خواهد شد، سرکوب می شود، مورد خشونت قرار می گیرد یا سرزنش ها و اضطراب های جدیدی برایش شروع خواهند شد، ترجیح می دهد اساسا قید اطلاع رسانی به خانواده را بزند. چنین نوجوانی مستعد آسیب در روابط عاطفی است و به واسطه اینکه پتشوانه تجربی و حمایتی و آموزشی ندارد، احتمالا دچار مشکلات در رابطه یا حتی سوءاستفاده خواهد بود.

نوع دوم خانواده هایی هستند که با مطلع شدن از این ارتباط، اصولا شروع به نصیحت و سرزنش می کنند و تلاش می کنند که ارتباط نوجوان شان را قطع کنند. نتیجه اینکه شاید موفق شوند که فرزندشان را از ادامه ارتباط منصرف کنند ولی مشکل اینجاست که احتمالا نوجوان در تجربه های بعدی ترجیح می دهد که خانواده را در جریان این اتفاق ها قرار ندهد.

اگر فرزندتان با جنس مخالف رابطه دارد...

نوع سوم خانواده هایی هستند که بعد از فهمیدن ماجرا، به احساس نوجوان شان احترام می گذارند. او را برای این ارتباط سرزنش نمی کنند. این خانواده ها آگاهانه سعی می کنند که ارتباط شان را با فرزندشان حفظ کنند تا نوجوان بتواند به راحتی مشکلاتی که پیش می آید را با آنها در میان بگذارد ولی در عین حال تلاش می کنند فرزندشان را راهنمایی کنند.

این راهنمایی به معنای نصیحت نیست بلکه آنها واقعیت های موجود را درباره ارتباط های نوجوانی می گویند. مثلا همانقدر که به احتمال بی ثباتی این رابطه ها اشاره می کنند، به جذاب بودنشان هم اشاره می کنند، به اینکه کنجکاوی نوجوان را برمی انگیزاند.

2) با نوجوان تان صادقانه صحبت کنید

آمارها نشان می دهند که نوجوانان بیشترین اطلاعات ارتباطی را از همسالان می گیرند و تنها درصد کمی را از والدین می گیرند؛ این در حالی است که همسالان همیشه اطلاعات مبهمی از اینگونه روابط دارند و والدین مشخصا دقیق ترین اطلاعات را دارند.

بنابراین نسبت به روابط، هیجان ها و احساس هایی که افراد می توانند در این دوره تجربه کنند، با نوجوان تان حرف بزنید و اطلاعات دقیق به او بدهید. سعی نکنید اطلاعات دلهره آور در اختیار او قرار دهید. اینکه اینگونه روابط موجب بدبختی آدم ها می شود یا ایجاد احساس گناه در نوجوان، کمکی به مدیریت این وضعیت نمی کند. منصف باشید و اطلاعات دقیق در اختیارش قرار دهید.

3) پذیرش تان را بالا ببرید

منظورم این نیست که هر اتفاقی افتاد با آغوش باز بپذیرید، نه؛ پذیرش یعنی اینکه آرامش خود را در مواجه شدن با برخی اتفاق های فرزندتان بالا ببرید. نوجوانی که با مسئله ای روبرو شده است، خود به اندازه کافی استرس و تنش دارد. بهتر است شما با آرامش تان، وضعیت روانی فرزندتان را بیشتر دچار تنش نکنید.

لزومی ندارد در آن لحظات شروع کنید به پیش بینی هایی که از این رابطه کرده بودید، اینکه این رابطه از اول اشتباه بوده است. جو حمایتی خانواده را به گونه ای پیش ببرید که فرزندتان به خانواده اعتماد کند. آنقدر پذیرش داشته باشید که نوجوان تان بتواند اتفاق های عجیبی که برایش افتاده را با شما در میان بگذارد. در واقع خانواده باید اولین حریم امن نوجوان باشد.

4) کنترل نکنید

بعضی از خانواده ها تمام تلاش خود را می کنند که فرزند نوجوان شان را کنترل کنند. چک کردن گوشی، زیر و رو کردن وسایل شخصی اش برای پیدا کردن نشانه های خطر! یا پیگیری کردن کارهای روزمره زندگی نوجوان.

نوجوان ها متوجه این کنترل ها می شوند. آنها (و در کل همه انسان ها) نسبت به کنترل شدن حساس هستند. کنترل ارتباط را قطع می کند، اعتماد را از بین می برد و نوجوان را از خانه گریزان می کند. به حریم شخصی نوجوان احترام بگذارید ولی همیشه خود را برای شنیدن حرف های نوجوان تان درباره رابطه عاطفی اش آماده کنید.

اگر فرزندتان با جنس مخالف رابطه دارد...

5) خط قرمزها را مشخص کنید

به جای تهدیدها یا نصیحت های مکرر، با در نظر گرفتن وضعیت خانوادگی، خط قرمزهایی را برای این ارتباط مشخص کنید. محدودیت های خانوادگی را با او در جریان بگذارید. محدودیت هایی مثل محدودیت های زمانی ارتباط، استفاده تلفنی و …

حتی می توانید محدودیت رابطه جنسی را با قاطعیت با آنها در میان بگذارید. متاسفانه خانواده ها از صحبت کردن در این موارد به شدت گریزان هستند و چه بسا می ترسند که با صحبت کردن در این باره، فایل هایی در ذهن نوجوان باز کنند که فرزندشان قبلا توجهی به آنها نداشته است.

اگر تا این زمان آموزش جنسی به فرزندتان نداده اید، سعی کنید به شیوه های مختلف او را آگاه سازید. مثلا می توانید کتاب های خوبی در این باره برای هدیه دادن به فرزندتان پیدا کنید.

6) با دوست فرزندتان ارتباط برقرار کنید

در صورتی که مقدور باشد، با فردی که فرزندتان با او دوست شده، آشنا شوید. او را به خانه یا به یک گردش چند ساعته در شهر دعوت کنید. حسن نیت تان را هم به فرزندتان و هم به دوستش ثابت کنید و نشان دهید که به احساس آنها احترام می گذارید.

با این کار مدیریت بیشتری روی ارتباط آنها خواهید داشت. با این کار احتمالا آنها مخفی کاری نمی کنند و مشکلات شان را با شما در میان می گذارند. خطوط قرمز را رعایت می کنند و طبق اصول خانوادگی شما پیش می روند.

این شکل از ارتباط عموما برای خانواده ها بسیار سخت است، مخصوصا اگر دخترشان در ارتباط باشد ولی واقعیت این است که با جنگ و دعوا و تنش کاری پیش نمی رود.

 

منبع : برترین ها

bartarinha.ir

loading...
***
loading...
پیشنهاد میشود بخوانید

نظر یا سوال شما چیست ؟

آدرس ایمیل شما نمایش داده نمیشود و محرمانه است

16 نظر
  1. سید سعید گفته

    سلام و عرض ادب دختر 17ساله ایی دارم که باهاش دوست بودم اطمینان هم بهش داشتم مشکلاتی بین من و مادرش پیش اومد ازش دور شدم یه شب که بهش شک کردم گوشیش را چک کردم متوجه رابطه اش با یه پسر شدم از پیاماشون متوجه شدم توسط دوستش که باهاش صمیمی بود با پسره دوست شده و نیت پسره هم خوب نیست گوشیش را دیگه بهش ندادم اما برخورد تندی هم باهاش نکردم فقط بهش گفتم سعی کن اعتمادم را دوباره بدست بیاری از اونروز هم هرروز خودم میرم دنبالش تا امروز که بعد از جلسه امتحانش دیر کرد متاسفانه خودما کنترل نتونستم بکنم خیلی ترسوندمش و گفتم دیگه حق نداره با دوستش حرف بزنه پسره را هم میخواستم فردا برم سراغش پیداش کنم پارش کنم که این مطالبتونا خوندم نمیدونم چکار باید حالا بکنم اعصابم خورد شده مغزم نمیکشه دیگه با مادرش هم هرروز دعوا دارم

  2. ابوالفضل گفته

    سلام من ۱۲ سلمه یه دختر عاشق من شده من نمیدونم چی جور به مادرم بگم

    1. Fighter گفته

      خخخ داداش ۱۲ سالته اونم دختر عاشقت شده برو ازدواج کن😂😂😂 باو همش هوا و هوسه ولش کن قرتی بازیا رو

    2. Fighter گفته

      واقعا چرا انقد دنبال گناهید؟؟

  3. گلاره گفته

    من 16سالمه و اخیرا به پسری علاقمند شدم و دوست شدیم .این موضوع رو به پدرم گفتم و برخورد خیلی خوبی داشت هیچ سرزنش و دعوایی نداشتیم (ااکثر پدرای ایرانی اگه همچین موضوعی رو بفهمن تهش کتک و تهدید هستش متاسفانه) ولی ما فقط حرف زدیم و قرار هایی گذاشتیم که هرموقع خاستم دوست پسرمو ببینم پدرمم همراهم باشه و اینکه با دوستم و خانواده اش بیشتر اشنا بشه که خیالش از بابت رابطه ما راحت باشه منم موافقت کردم خلاصه خیلی خوب پیش رفت و خوشحالم پدر روشنفکری دارم

  4. عسل گفته

    سلام من ١٣ سالمه و با يه پسر ١٥ ساله دوست شدم خيلى بهش وابسته شدم براى گوشيم رمز گذاشتم كه مامانم نفهمه ولى نميدونم اگه بفهمه چيكار ميكنه شايد زياد عصبانى نشه شايد بشه چيكار كنم بهش بگم يا نه لطفا كمكم كنيد

    1. مسول سایت گفته

      تازه 13 سالته…حتما بگو.

  5. مرتضی گفته

    بزنید جفتشونو بکشید! دانش آموز و عشق و عاشقی؟!!!

    1. مرتضی گفته

      در واقع منظورم به افرادی که کامنت گذاشتند نبود…یه وقت جسارت نشه به هموطنان عزیز

  6. یه کسی گفته

    میدونی برادر…
    امشب خیلی حالم گرفتس…فهمیدم که خاهرم بایه پسری دوست بوده.
    تو خیلی خوش بینانه به ماجرا نگاه میکنی،اگه فرزند خودتم وارد این ماجرا بشه این چرندیاتو تحویل میدی؟
    آخه بچه چارده پونزده ساله عشق چی میفهمه چیه…اینا یه سری احساس زودگذره به مولا..من خودم تو این سنین پایین سیصد بار عاشق شدم…بعدم پیشمون.
    نمیدونم واقعن این مصبیتیه.
    رفتار من خشن نبود…فقط پسر رو تا حد مرگ ترسوندم،ارتباط خاهرمم باهاش قطع کردم.
    اینارو می نویسم امیدوارم تایید کنی..چون معتقدم این خزعبلاتی که اون بالا نوشتی یه مش شعاره که خودت حتی حاضر به انجامش نیستی.

  7. وحید السید گفته

    سلام من ۱۴سالمه عاشق دختر عموم شدم اما یک پسر با دختر عموم رابطه داره میخوام رابطشون بریزم بهم من و راهنمایی کنید برای دور کردنشون اما خیلی دختر عموم مو دوست دارم اثلا نمیخوام کسی به دختر عموم نگاه کنه روزی که دیدم پسره از دختر عموم روبوسی گرفت درگیری ایجاد کردم من و راهنمای بر دور کردنشون کنید دوستتون دارم راهنمایی یادتون نره

  8. نرگس گفته

    سلام
    من ۱۴سالمه با یه پسر ۱۷ساله سه ماه دوست شدم
    بهش وابسته شدم
    اونم منو دوست داره
    مادرم اخرایه ماه سوم فهمید الان من چند روزه که گوشی ندارم
    الانم که این پست را میزارم مادرم حمام است
    من روزهای کلاس یواشکی با اون پسر ملاقات دارم
    اما مادرم قادر به دادن گوشی نیست و هر وقت که من میگم من اونو دوست دارم و اون هم منو دوست داره منو مورد تمسخر قرار میده
    شاید باورتون نشه ولی من سه ماهی که با اون پسر دوست بودم بهش وابسته شدم
    تورو خدا کمکم کنید من الان چند روزه افسردگی گرفتم
    نمیتونم غذا بخورم
    پسره میگه با مادرت صحبت کن اما مادرم تا من میام حرف بزنم منو تحدید میکنه که میره از پسره شکایت میکنه
    کمکم کنید

    1. Spartacus گفته

      بهترين كار اينه كه خيلي جدي سعى كني با مادرت صحبت كنى يا اگه امكانش هست به پدرت بگى و يا از يه بزرگتر بخواي با مادرت صحبت كنه الان منم تقريبا همسن توام و اينچيزا طبيعيه و توهيچ تقصيري نداري و مادرت هم تقصيري نداره تو از نظرت دوسش داري و مادرت فكر ميكنه كه اين يه هوس نوجوونيه و فقط زمان ميتونه مشخص كنه حق با كدومتون بوده و اگر در هر صورت نتونستي مادرت رو متقاعد كنى بهتره به پسري كه بهش علاقه داري بگى يه مدت ازت دور باشه تا وقتي كه مادرت كنار بياد و اگر مادرت متقاعد نشه و تو همچنان بنهانى ارتباط دارشته باشي فقط اوصاع بدتر ميشه موفق باشي

  9. مهرشاد گفته

    سلام
    من ۱۴ سالمه
    عاشق هم کلاسی دختر داییم شدم
    ولی دختر داییم اصلا حاضر نیست بهش بگه
    چون هم کلاسی دختر داییم دوست نداره با کسی دوست باشه
    چیکار کنم
    راهنمایی کنید?

  10. اشرف گفته

    باسلام.
    یکی ازدختران اقواممان که باهام درد ودل دارن جدیدا متوجه شدم همزمان باچندنفر دوست میشه وحتی بخاطرشون دست خودش را باچاقو خط خطی کرده وهروقت ازهرکدوم خسته میشه کات میکنه وبانفربعدی دوست میشه.ومن نمیدونم باهاش چجوررفتارکنم که متوجه اشتباهش بشه ودیگه انجام نده.لطفاراهنماییم کنید.
    وچندبارخواستم نصیحتش کنم اماترسیدم ک باعث بشه ازم مخفی کنه.ولی در لفافه نصیحت کردم .

  11. سارا مامان علی گفته

    عاااالی بود
    متشکرم
    چقد به خانواده خودم بالیدم که خوب پیش رفتیم در این مورد
    سپاس مهر تایید به رفتارمان زدید